คำเชิญยามเย็นในบ้านที่เงียบงัน

ยามเย็นวันนั้น ฝนยังตกอยู่ บ้านเงียบสงบนั้นยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง titties ฉันตัดสินใจมาที่นี่เพราะการติดต่อที่ไม่คาดคิดจากเธอ

"ถ้าว่าง แวะมาหน่อยนะ"

เธอเป็นผู้หญิงที่ดูสุขุม ปกติแล้วเธอไม่แสดงความอ่อนไหว แต่วันนั้นสีหน้าเธอดูอ่อนล้า

เรานั่งเงียบ ๆ ด้วยกัน มีเพียงเสียงนาฬิกาเป็นเพื่อน เธอเล่าเรื่องชีวิตประจำวันที่ซ้ำเดิม ฉันไม่ขัดจังหวะ

บางช่วงเธอนิ่งไปเหมือนมีความรู้สึกที่พูดไม่ออก หลังจากนั้นเธอค่อย ๆ ออกไปทางห้องน้ำ ประตูปิดลงอย่างเงียบงัน

ไม่นานนัก ฉันได้ยินเสียงเธอเอ่ยเรียกเบา ๆ เสียงนั้นแผ่ว

ฉันหยุดอยู่ตรงนั้น เราไม่ได้พูดอะไร ความเงียบอัดแน่นด้วยความรู้สึก มันคือจุดที่ไม่ควรก้าวข้าม

คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ความรู้สึกยังคงอยู่ เพราะบางสิ่งยิ่งหนักเมื่อเก็บไว้

และในความสัมพันธ์ของคนโต
สิ่งที่ยากที่สุด
ไม่ใช่การเลือกทำ
แต่คือ การไม่ปล่อยให้ใจเลยเส้น